Georgije Pahimer[1] (1242, Nikeja – oko 1310, Carigrad), bizantski pisac.
Djelatnost G. Pahimera pripada kraju 13. i početku 14. vijeka. Iz Nikeje je prešao u Carigrad poslije obnavljanja Bizantskog carstva 1261. godine. Obrazovao se u najučenijim krugovima okupljenim oko Georgija Akropolita. Bio je đakon, kasnije protekdik. Njegovo obrazovanje i djelovanje davalo mu je ugled istaknutog dostojanstvenika u vjerskim, ali i u svjetovnim pitanjima u samom vrhu bizantske politike.
G. Pahimer je pisac historije u 13 knjiga posvećenih vremenu 1261-1307. (od kojih su njih 6 posvećene vremenu cara Mihaila VIII, a 7 vremenu cara Andronika II). Pored toga on je pisao komentare Aristotelove filozofije, imitacije klasičnih grčkih retora putem retoričkih vježbi, poeziju, pisma, traktate i druga djela.